1 Idź na zdjęcia
2 Dbaj o ciało
3 Zaproś przyjaciółki
4 Zapal światełka
5 Podaruj prezent
Ktoś chce wiedzieć, jak było? No to jedziemy!
1 ZDJĘCIA
Odkąd dostałam od męża nowy, biały LG L5 II wpadłam w instagramowe sidła i zdjęcia robię głównie telefonem. Plusy są takie, że mam go praktycznie zawsze pod ręką i dzięki temu udaje mi się łapać ulotne momenty. Fajna sprawa przy małym dziecku, którego zachowanie jest mega dynamiczne a nastroje i wyraz twarzy zmieniają się w ułamkach sekund. Minusy to oczywiście jakość, niezła jak na telefon, jednak dająca sporo do życzenia, wiadomo. To zadanie przypomniało mi jednak o tym, że zaniedbałam ostatnio zupełnie aparat z prawdziwego zdarzenia. A ponieważ w niedzielę pogoda aż się prosiła o sfotografowanie, namówiłam męża na foto-spacer. Nell usnęła w wózku, a my oddaliśmy się poszukiwaniom ciekawych kadrów. I wydaje mi się, że choć jestem jeszcze kompletnym amatorem, udało mi się zrobić kilka dość dobrych zdjęć. A przy tym mieliśmy naprawdę świetną zabawę. Poniżej mały backstage a zdjęcia ze spaceru opublikuję w piątek.
2 CIAŁO
Kilka ciekawych ujęć opublikował już mój mąż na swoim blogu, kto ciekawy, zapraszam :)
Peelingi, maseczki, wizyty u kosmetyczki - wszystko to fajne ale potrzeba na to czasu i pieniędzy. A u mnie ostatnio deficyt i jednego, i drugiego. Najlepiej mi idzie dbanie o włosy. A wszelkie zabiegi kosmetyczne, upiększające ciało pozostawiam na piątkowe lub sobotnie wieczory, kiedy Nela zajęta jest z tatą i/lub dziadkami. Ale przecież dbanie o ciało to nie tylko kosmetyki. Na przykład czytałam, że dla skóry lepszy jest codzienny prysznic podczas gdy długie kąpiele można serwować sobie co jakiś czas, bardziej dla relaksu - dobra wiadomość dla zabieganej młodej matki. Również dobre jest to, że nie opalam się ani nie stosuję żadnych używek - no, poza czarną kawą. Na stan i wygląd skóry wpływa także picie dużych ilości wody, a to akurat weszło mi już w nawyk. I nawilżanie - wtarcie balsamu po kąpieli nie zajmuje dużo czasu a krem do rąk mam zawsze pod ręką ;) No i oczywiście na stan i wygląd ciała wpływają regularne ćwiczenia, ale do tego jeszcze nie doszłam, ciągle sobie jednak obiecuję, że w końcu zacznę.
Ten punkt niestety odpada choć bardzo bym chciała - dziewczyny mieszkają jednak za daleko i spotkania nie da się zorganizować ot tak, na zasadzie: hej, wpadnij do mnie jutro na kawę, poplotkujemy. Tak to jest, kiedy ludzie pozakładają rodziny, poznajdują pracę i rozjadą się w cały świat. Jedyne kontakty z nimi, na jakie mogłam sobie w tym tygodniu pozwolić, odbywały się zatem, z oczywistych przyczyn, tylko dzięki elektronice, abo przez skype albo przez telefon. A spotkania w realu owszem, planujemy, ale ze sporym wyprzedzeniem i nie wiadomo nigdy do ostatniej chwili czy coś nam nie przeszkodzi. W Łodzi niestety (mam nadzieję, że chwilowo) przyjaciół nie mam, zresztą przyjaźni nie zawiera się ot tak, z marszu, potrzeba na to czasu. Mam jednak nadzieję, o czym wielokrotnie mówię, że z czasem uda mi się poznać tu kilka osób, z którymi będę mogła miło i sensownie spędzać czas, a może i zaprzyjaźnię się z kimś, kto wie?
4 ŚWIATEŁKA
Jesienne wieczory są idealną okazją do zapalenia w domu świec. Ich światło tworzy drgające lekko cienie na suficie, wydobywa głębię, daje wrażenie ciepła, spokoju, błogości. Ja w ogóle nie lubię mdłego światła żarówki wiszącej pod sufitem. Wolę otaczać się światłem punktowym z wielu lamp i lampek rozmieszczonych w różnych strefach pomieszczeń. Cieszę się, że w mieszkaniu, które kupiliśmy, oświetlenie jest zrobione dość ciekawie (może kiedyś coś o tym napiszę). Dawniej lubiłam bardzo rozstawiać wszędzie zapalone świece (głównie tealighty w szklanych osłonkach), teraz przy dziecku zdarza się to rzadziej. Ale skoro miało być siedem świeczek jednego wieczoru, proszę bardzo (tak się rozpędziłam, że nawet 7 + 1). A jak Nela urośnie i zamieszka we własnym pokoju a my się do końca urządzimy, marzą mi się lampiony rozstawione na oknie i cotton ball lights (może mi ktoś podaruje na święta?) rozwieszone na lustrze toaletki (której też jeszcze niestety na razie nie mam).
Nie wiem czy bardziej lubię je dostawać czy dawać ale chyba jednak to drugie. Niesamowity jest ten blask zdziwienia i radości w oczach obdarowanej osoby. Bardzo też lubię prezenty pakować. Ręcznie robione torebki, kokardki, wstążki, ozdobne słoiczki i pudełka, tyle jest teraz możliwości czy to kupna, czy wykonania ich samodzielnie. A zresztą uważam, że prezent niekoniecznie musi być jakimś drogim przedmiotem, kupionym w sklepie. Najbardziej lubię te małe, dla innych nic nie znaczące, a dla darującego i obdarowanego mające wielkie znaczenie, bo wykonane samodzielnie, z myślą o konkretnym człowieku, z miłością. Takim prezentem bywają u nas w domu na przykład śmieszne karteczki robione przeze mnie dla męża (zawsze lubiłam robić laurki :p zostało mi widać z dzieciństwa). Ostatnio w ramach prezentu kupiłam mu też kilka t-shirtów z fajnymi nadrukami. A ponieważ w listopadzie i grudniu będzie parę dobrych okazji, już zbieram pomysły i materiały na wykonanie niespodzianek dla bliskich mi osób.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz