Niciak

Matka wariatka ożyła trochę w tym tygodniu, w walce z katarem zwyciężyła 2:0, złapała wiatr w żagle i z nową energią zabrała się za realizowanie swoich licznych pasji. (Przy okazji osuszając z lekka mężowski portfel, ale cóż, cel uświęca środki podobno).

Jedną z pasji stało się urządzanie wnętrz. A jest się na czym wyżyć w nowym mieszkaniu. Mąż się pod nosem uśmiecha, ale na razie nie protestuje, z czego wniosek, że pomysły żony trafiają również w jego gust (a przynajmniej nie rażą go zbytnio ;D ). Zresztą sam zmienia się w pana złotą rączkę i dzielnie realizuje żonine projekty. Cudo nie mąż :*

Na inną pasję poświęciła wariatka dzisiejsze popołudnie. (Chociaż nie wiem, czy można nazwać pasją zbieranie staroci? Wolę zresztą nadać temu zajęciu miano kolekcjonowania przedmiotów z duszą. To samo znaczy, a dużo lepiej brzmi, prawda?).

 Dziś wspomniana wyżej pani zdobyła kolejną perełkę. Chodziła koło tego ogłoszenia kilka dni, nie mogło jej wyjść z głowy. W dodatku to w jej mieście i nawet dzielnicy więc cóż. Prędzej czy później musiał być jej. Wyszła zatem w noc i deszcz ze śniegiem, i zdobyła! No i jest. Prawda, że piękny?

z motyką na słońce, z wałkiem na ścianę - jak malować tapetę?

Czasami zastanawiam się, czy aby nie zwariowałam? 

Jesteśmy obie znowu przeziębione, ja kaszlę, moje dziecię zasmarkane i zaplute. 

Ząbkujące. W dodatku uparcie stające na nogi. 

Położona na plecy, w celu chociażby przewinięcia, drze się jak opętana, kopie i wierzga na wszystkie strony. Raban czyni niemiłosierny. Wszystko aby tylko choć na sekundę stanąć. Poczuć grunt pod stopami. No musi i koniec. Taka sytuacja. 

Wydawać by się mogło, że mam wystarczająco dużo zajęcia. Prawda? 

A otóż właśnie nie. 

Pani mądra i nieustraszona (czyt. ja), postanowiła bowiem zabrać się za malowanie. Już, zaraz, natychmiast. 

No i masz babo placek.

 Dziecię śpi umęczone żmudnymi próbami pionizacji (wstało przed 7 rano i szalało jak dzikie, dobrze, że raczyło paść), a matka wariatka skacze po mieszkaniu z wałkiem w dłoni. A w międzyczasie jeszcze oczywiście kawa, blog, pranie i gotowanie obiadu czeka.

Mam nadzieję, że w tym pędzie, nie nachlapię do zupy ;) 

Chce ktoś zobaczyć efekty, jak już skończę? 

Zresztą o co pytam ;) i tak na pewno pokażę ;) 

Dobra, koniec przerwy, czapeczka z gazety na głowę, wałek w dłoń i do roboty!

Póki moje narwane dziecię śpi ;) 

Miłego dnia!

ogłoszenie duszpasterskie

Drodzy parafianie!

Jako, że moje dziecię pierworodne i jedyne postanowiło pełzać, i raczkować wszędzie gdzie popadnie, jak również symulować stawanie na odnóżach dolnych i pozostałych kończynach wszelakich, a nie pilnowane przez jedną sekundę zdolne upaść na głowę i/lub kark sobie skręcić, niniejszym oświadczam, że zostałam czasowo ubezwłasnowolniona. Spieszę zatem donieść, iż z wielką przykrością, porzuciłam chwilowo wszelkie twórcze i jakiekolwiek inne działania, nie związane ze wzmożonym nadzorem nad bezpieczeństwem wyżej wymienionego dziecięcia. Co za tym idzie, częstotliwość pojawiania się postów na blogu znacząco spadła i obawiam się, że stan ten potrwa jeszcze czas jakiś. Nie ma jednak obawy, abym opuściła internety na stałe. Odwiedzajcie zatem mój instagram i czekajcie cierpliwie na nowe posty, które mam nadzieję, niebawem znów zaczną się pojawiać. Odezwę się z pewnością, jak tylko uda mi się kupić trochę czasu sam na sam z komputerem. Serdecznie pozdrawiam!! Nie zapominajcie o mnie!

Wyzwanie książkowe - przeczytam 52 książki w 2015 roku

Czytać lubiłam chyba od zawsze. Zdarzały się momenty, że czytałam po kilka książek na raz. Najchętniej spędzałam czas w bibliotece. Nie raz i nie dwa zarywałam noc przez książkę, a rodzice straszyli wykręceniem korków, żebym w końcu poszła spać. Niezapomniane czasy :)

Niestety ostatnio tę moją pasję odrobinę zaniedbałam.

 Pochłonęło mnie codzienne życie, obfitujące w masę ważnych spraw do załatwienia.

I jakoś tak wieczory z miłą lekturą odeszły trochę w kąt.

 A przecież książki są tak fascynujące.

 Szkoda je porzucać.

 Dlatego w tym roku, dołączyłam do wydarzenia:

Przeczytam 52 książki w 2015 roku.

Mam nadzieję, że czytanie znów wejdzie mi w nawyk i stanie się jak dawniej codzienną przyjemnością.

 Książki przeczytane w wersji elektronicznej też się liczą, prawda?

No i (chociaż to żaden wyścig) skrycie liczę na to, że w podsumowaniu 2015 roku znajdzie się więcej, niż 52 tytuły :)

(Co do zarzutów na temat wyzwania - a wiem, że takie istnieją w sieci - nie chodzi tu wcale o pójście w ilość kosztem jakości. Chodzi o to, aby - czy to po raz pierwszy, czy na powrót - wyrobić w sobie nawyk regularnego sięgania po książkę. Żeby po prostu czytać. To co się lubi i jak się lubi. Żeby czytanie weszło ludziom w krew. Bo czytanie rozwija. Nie ważne, czy to będą książki naukowe, poradniki, klasyczna literatura, czy kieszonkowe wydania kryminału bądź romansu. Ważne, że będziemy je czytać z przyjemnością. )

Zapraszam na stronę, gdzie będę wrzucała kolejne tytuły przeczytanych książek ---> klik klik

"Nowy Rok bieży..."

No to jak zwykle. Jak to w życiu bywa. Coś się skończyło. Coś się zaczęło. Happy New Year! 

Nie będę z tego powodu pisała wielkich podsumowań ani przedstawiała kilometrowej listy postanowień noworocznych. Będzie co ma być. Tego się trzymam i działam jak zwykle. 

Styczeń przyszedł do nas pod znakiem ząbkowania. Na szczęście mąż jest w domu przez te kilka dni. Znowu śnieg dziś sypie a my sobie w ciepłym domu siedzimy spokojnie i wypoczywamy.

Tak dla porządku jeszcze ostatnie zdjęcia z grudnia i krótka prezentacja w formie filmu jeśli można tak powiedzieć :) 

Poczytaj mi mamo - nasza książkowa wieża

Czy czytać dzieciom? TAK!

Kiedy zacząć? JAK NAJWCZEŚNIEJ! 

Uważam, że można czytać nawet dziecku w brzuchu. 

A już niemowlakowi koniecznie.

W połowie listopada przeczytałam na blogu O tym, że, o akcji Wybudujemy wieżę - Miasto Książek. Pomysł na tyle mi się spodobał, że postanowiłam dołączyć, ale później z braku czasu i światła do zrobienia zdjęć, zupełnie o tym zapomniałam. No i myślałam, trudno, przepadło. A tu nagle dziś oświecenie, termin nadsyłania zdjęć przesunięty do końca 2014. Więc rzutem na taśmę, aparat w rękę i do dzieła. Fotka już wysłana, a że światło dopisało i Neli dobry humor, to zdjęć jest więcej i szkoda by było nie pokazać, co wyszło. Tak więc tym razem pod lupą znalazła się nasza półka z literaturą dziecięcą. Oczywiście nie obfotografowałam wszystkiego. Poniżej tylko kilka tytułów, które ostatnio mamy pod ręką, w tym nowości znalezione pod choinką :)

#migawki part 2

 Na posty świąteczne jakoś w tym roku nie mam zupełnie weny ani nastroju. Dziś wszystko sprzysięgło się przeciw nam: auto odmówiło posłuszeństwa i nie odpaliło, komputer męża się zepsuł, a że od ostatniego migawkowego przeglądu minął już prawie miesiąc, tak sobie myślę, że może chociaż post na bloga napiszę? A może po prostu wrzucę dziś znowu mix fotek, uchwyconych "okiem" mojego telefou. Tak właśnie zrobię! Część była już publikowana na moim instagramie - ale nie wszyscy jak wiem, tam zaglądają, więc nie zaszkodzi i tu je pokazać - a część po raz pierwszy ujrzy światło dzienne - to te z końcówki posta.

Siadajcie wygodnie, zapraszam do oglądania: